Het recht is dood maar wie bekommert zich om de overblijfselen?

Na het geruisloos afschaffen van de “actio popularis” in 2005 is het procesrecht van iedereen vervangen door procesrecht voor alleen belanghebbenden. Dit is een ware cultuuromslag in het vaderlandsche recht en het heeft implicaties die voor de gewone man op straat niet makkelijk te bevatten zijn. Het klinkt op zich wel logisch dat alleen belanghebbenden zich mogen verweren tegen overheidsbesluiten, maar er zijn kanttekeningen te plaatsen. Hele ernstige, zelfs.

Allereerst is de betekenins van de term “belanghebbende” niet duidelijk genoeg omschreven, wat kan betekenen dat zelfs als u stellig meent belang te hebben bij een bestuursbesluit dit toch nog niet zo hoeft te zijn. Ook al legt VROM een snelweg door uw achtertuin, als u de snelweg niet kan zien als u binnen zit bent u geen belanghebbende. Zo simpel kan het in de praktijk lopen: volkomen (ogenschijnlijke) willekeur in het erkennen van ontvankelijkheid.

Ten tweede kan het gebeuren dat u het ene moment wel belanghebbende bent, en het volgende moment niet meer. Dit behoeft wat uitleg en dat zal ik doen middels mijn eigen praktijkvoorbeeld: Begin 2007 haalden mijn vrouw en ik onze kinderen van de EBS-Online te Eindhoven nadat wij geconstateerd hadden dat daar een levensgevaarlijke situatie bestond omdat men bij de bouw van het nieuwe schoolgebouw, schoolterrein en speeltoestellen gekozen had voor vele tientallen kubieke meters geimpregneerd hout in plaats van hoogwaardige bouwmaterialen en speeltoestellen.

Na een vastgelopen overleg met de schoolleiding en een gestarte rechtszaak tegen het ministerie van Sociale zaken, kozen wij ervoor om onze kinderen op een tijdelijke school te plaatsen hangende het verloop van de zaak. De directie van de EBS werkte hier aan mee en zo kon het gebeuren dat onze kinderen de ene school bezochten terwijl ze ingeschreven stonden op een andere.

8 maanden gingen voorbij en het zag er naar uit dat we sterk stonden in onze zaak tegen minister Donner die in zijn oneindige wijsheid besloot dat de arbo-wet niet van toepassing is op schoolpleinen omdat kinderen daar geen handelingen verrichtten die vergelijkbaar zijn met de beroepspraktijk (pdf-alert!). Toen kregen we op een donkere dag een telefoontje van de algemeen directeur van de tijdelijke school met de sommatie onze kinderen in te schrijven want anders werden ze de volgende dag door de politie van school verwijderd.

Wij konden deze keuze niet maken omdat wij ons belang in de zaak zouden verliezen en dat hadden wij ook al aan hem uitgelegd maar de directeur zette door en toen zaten onze kinderen gedwongen thuis, 3 maanden! 3 maanden waarin wij middels een bestuurszaak de directeur wilden dwingen de kinderen toch toe te laten op de school. Het mocht niet baten. Zelfs de voorzieningenrechter vond het belang van de school zwaarder wegen dan de leerplichtwet.

Onder deze enorme druk (chantage) besloten we uiteindelijk om onze kinderen toch maar in te schrijven op de nieuwe school en maar zien wat de juridische gevolgen ervan zouden zijn. En die lieten niet lang op zich wachten!

Zie deze oproep aan het EKC die er geen doekjes om wind. We mogen aan de rechter gaan uitleggen wat nog ons belang is nu wij onze kinderen hebben uitgeschreven van de EBS en ingeschreven op de nieuwe school. Omdat wij gechanteerd werden een keuze te maken die we niet wilden maken zijn we nu ineens niet meer belanghebbend. Zo werkt het recht in Nederland anno 2008. Allereerst wordt door de rechter beoordeeld of je wel ontvankelijk bent, ongeacht wat je werkelijke belang is. De rechter beslist en voor dat de zaak inhoudelijk is behandeld wordt je afgeschoten op de vorm.

Wij kozen voor het welzijn van onze kinderen (daar begon het gevecht ook mee) maar moesten daar onze rechten voor opgeven. Dat is het indirecte gevolg van het afschaffen van de actio-popularis en zo moeten er nog duizenden andere praktijkvoorbeelden zijn. Als u ook zoiets heeft meegemaakt kunt u dat via onze contactpagina aan ons melden. Wij gaan deze zaken inventariseren en onder de aandacht brengen op Groepzuid.

Tevens roepen wij u op om aanwezig te zijn bij de rechtszaak vrijdag 28 Maart om 10:00 uur aan de Leeghwaterlaan 8 te Den Bosch. We hebben alle steun nodig die we kunnen krijgen!

Meer over de achtergrond van dit bizarre geval vind u hier, hier en hier.