Geachte Staatssecretaris Albayrak…

Geachte mevrouw Albayrak,

Met verbazing en afkeer heb ik (en vele Nederlanders met mij) kennis genomen van uw voornemen om het opstaan voor de rechter middels een wettelijke regeling af te dwingen. Dit in de context van het debat rondom de advocaat Mohammed Enait die, in mijn optiek terecht weigert op te staan voor de rechter. Hoewel zijn motivatie voor het weigeren op te staan wellicht wat anders is dan de mijne, denk ik dat het in de kern neerkomt op een enkel gegeven: respect.

Respect voor de rechter (en het rechtssysteem) dient niet afgedwongen te worden maar moet verdient worden en daar is het hem waar de schoen wringt in deze kwestie. Uit eigen ervaring weet ik dat het Nederlands rechtssysteem en veel van haar rechters niet het respect verdienen dat u middels wetgeving wilt afdwingen.

Gunt u mij een moment om me nader te verklaren: Ik ben vader van drie kinderen en de oudste twee hebben op een school gezeten waar alle speeltoestellen en straatmeubilair gemaakt is van geïmpregneerd hout waarin de zwaarst kankerverwekkende stoffen zitten die er maar bestaan. Nog los van de vraag hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat dit gebrekkige product überhaupt op de markt heeft mogen komen wil ik u vragen hoe het kan dat ik, omdat ik mijn kinderen bescherm, strafrechtelijk vervolgd wordt juist omdat ik mijn kinderen beschermde voor dat hout.

Omdat ik als vader de plicht heb mijn kinderen te beschermen heb ik ervoor gekozen mijn kinderen thuis te houden van die school en een tijdelijke oplossing te vinden. Dit werd mij juist door het door u zo geroemde rechtssysteem onmogelijk gemaakt en omdat het daarom niet lukte heeft het systeem gepoogd mij in de gevangenis te krijgen en zelfs mijn kinderen af te pakken. Dat dit niet gelukt is heb ik alleen maar te danken aan de bovenmenselijke inzet en expertise van onze raadsman AML van Rooij van het Ecologisch Kenniscentrum. Het had ook anders af kunnen lopen.

Tevens is het zo dat ik na jaren van procederen mijn zaak tegen minister Donner bij de Raad van State heb mogen winnen maar dat de Raad een tandenloze tijger blijkt als ik merk dat de minister (zelf voormalig staatsraad) deze uitspraak (in strijd met de Algemene Wet Bestuursrecht) gewoon naast zich neer legt. Hoe kunt u respect afdwingen voor de wet en het recht als uw eigen collega’s in ogenschijnlijke willekeur de wet naast zich neer kunnen leggen en daarmee de rechten van de burgers ontnemen?

Daarnaast verwijs ik u naar de website www.sdnl.nl waarin vele honderden gevallen staan van mensen die zodra ze het recht opzoeken voor bescherming tegen het onrecht dat hun is aangedaan, te maken krijgen met een juridische nachtmerrie die zijn weerga niet kent. Stuk voor stuk en systematisch worden deze mensen door justitie met de grond gelijk gemaakt. Vooral als deze mensen proberen wetsovertredingen aan de kaak te stellen die door ambtenaren of overheden gepleegd worden. Dit staat volledig haaks op wat een gezond rechtssysteem zou moeten doen en dat lijkt me hét understatement van 2009.

Ik vraag me dan ook af hoe u het als staatssecretaris van justitie kan verantwoorden dat u middels wettelijke regelingen geforceerd respect wil afdwingen voor een systeem dat dit respect niet verdient. Er is geen horizontale of verticale controle, laat staan dat er een vorm van onafhankelijk toezicht is op het functioneren van dit instituut en de kwaliteit van de diensten waarin zij voorziet.

Dit alles heeft er toe geleid dat de rechtsstaat Nederland anno 2009 een absolute farce genoemd mag worden. Recht bestaat allang niet meer voor de gewone burger, slechts als hij beschikt over zeer diepe zakken en vrienden op de juiste posities. Dat is de definitie van onrecht mevrouw Albayrak (en van corruptie), dus als u voorstelt om (desnoods met juridisch geweld) respect af te dwingen voor een tot op het bot gecorrumpeerd systeem dan zakt mij de broek af in het licht van deze ironie.

Als u enige boosheid mocht bespeuren in mijn brief dan is dat een goede observatie, mevrouw Albayrak. Ik ben boos, verontwaardigd en enorm gefrustreerd dat u zelfs maar overweegt om via wettelijke regeling respect af te dwingen voor een systeem dat het niet verdient. Dit is symboolpolitiek met maar een enkel doel: het verdoezelen van de onvrede die er heerst ten aanzien van onze rechtsstaat. Ik hoop oprecht dat u zich bedenkt en kiest voor een duurzame aanpak.

Zo zou u kunnen overwegen om een commissie aan te stellen die de oorzaken van de onvrede en het gebrek aan respect jegens de rechtstaat gaat onderzoeken. Hiermee slaat u twee vliegen in een klap: de corruptie binnen justitie zal blootgesteld worden en indien dit aangepakt wordt zal het algemene vertrouwen van het volk in de rechtstaat zal herstelt kunnen worden. Mocht u overgaan tot het instellen van zo’n commissie dan stel ik mijn volledige dossier ter beschikking en kan ik die commissie ook nog helpen aan dossiers van mensen die ik persoonlijk ken die op een vergelijkbare manier in de steek zijn gelaten door Justitie.

Ik beloof u echter, beste staatssecretaris, dat als u toch besluit tot het wettelijk verplichten van het opstaan voor een rechter, ik uit protest zal blijven zitten de volgende keren dat ik voor een rechter ga verschijnen (dat zal waarschijnlijk nog wel een paar keer gebeuren). Mocht men mij om de reden vragen dat ik blijf zitten, dan zal ik een kopie van deze brief overhandigen.

Ik wens u wijsheid en kracht toe in het nemen van een weloverwogen besluit.

In afwachting van uw reageren,

B.F.P. Heijmen,
Secretaris van het Platform Herstel Rechtsorde
Canadastraat 11
5651 CE Eindhoven

Ps: zoals u kunt zien is mijn jongste dochter het ook niet bijster eens met uw overweging…