Dominee Paul Prijt, u misschien bekend van zijn radioprogramma bij de EO maar tevens voorzitter van de SEOE (Stichting Evangelisch Onderwijs Eindhoven), voorganger bij de baptistengemeente, bestuurslid van de KVK Eindhoven, eigenaar van 4 meubelzaken, hij stond vorig jaar verkiesbaar voor de Christen-Unie maar ook is hij oprichter van de Evangelische Basisschool Online te Eindhoven. U wel bekend als de enige basisschool in Nederland die zich kan meten met een C2-deponie.
Een druk herdertje die Paul Prijt, dat is zeker waar maar is dit herdertje misschien niet iets té druk of belangenverstrengeld om nog zuivere keuzes te maken?
Onze begenadigde gastschrijfster Sylvia Videler kent deze slapende herder persoonlijk (toeval of voorzienigheid?) dus wilden wij het woord nu graag aan haar geven in de hoop dat zij een lichtje kan ontsteken in Paul Prijt’s verduisterde gewetensfunctie.
Het dienen van twee heren.
Open brief aan Ds. Paul Prijt. Te: Eindhoven/Sittard
Het wijzen met een vinger naar een ander is eigenlijk een hele moeilijke zaak, iets wat je niet zomaar, een, twee, drie dient te doen. Want je moet je wel realiseren dat tijdens het wijzen er altijd minimaal drie vingers naar jezelf wijzen. Ik ben mij dan ook zeer wel bewust van de vele fouten, gebreken en tekortkoningen die ik reeds op mijn conto heb moeten bijschrijven. En toch…..ja, toch voel ik mij genoodzaakt nu, zij het bij wijze van uitzondering, en met de grootste ootmoed, een vinger te wijzen naar een ander, en wel een medebroeder in het geloof. Niet om hem te vertrappen noch om hem belachelijk te maken, maar wel om hem en hen die zich rondom hem gegroepeerd hebben de ogen te openen voor een groot kwaad.
Van veraf en dus vanaf een afstand heb ik een beetje het wel en wee gevolgd van Ds. Paul Prijt, indertijd was hij goed bevriend net als ik toen der tijd met Hans Schouten die later ook predikant is geworden in de Baptistenkerk. Pas later ben ik gaan studeren aan het Belgisch Bijbel Instituut, wat nu genaamd wordt de Ev. Theologische faculteit. Vanaf dat moment groeiden we helemaal uit elkaar. Hans en Paul gingen hun weg vinden in de baptistengemeenten en ik zocht meer mijn weg, theologisch dan wel gesproken, in een meer algemenere en minder kerkelijk gebonden visie.
Maar hoe wij ook als mens van elkaar verschillen, hoe vreemd en verschillend onze wegen ook gegaan zijn, hoeveel fouten we ook gemaakt hebben: Een ding staat als een paal boven water. God heeft iedereen lief en diegenen die voor Hem gekozen hebben in het bijzonder. In wezen vindt u hier mijn hele geloofsbelijdenis in een zinnetje samengevat. Maar dat terzijde. Mensen die claimen in dienst te staan, een term overigens waar ik me maar moeilijk in kan vinden, als het kerkelijke ambten betreft, van God. Die worden in Zijn Woord, de bijbel, meervoudig opgeroepen geen twee “Heren” te dienen.
En dan verwijs ik naar de volgende teksten: Mattheus 6:24 Waar staat: Niemand kan twee heren dienen; want of hij zal de ene haten en de andere liefhebben; of hij zal de ene aanhangen en de andere verachten; gij kunt niet God dienen en de Mammon. Zie ook Lucas 16:13. Ook moet ik onwillekeurig aan het verhaal denken van de profeet Elia die ijverig was voor de Heer en zich gesteld zag staan voor een grote meute die en het volk toeriep: “Kiest heden dan wie gij dienen zult: de Here God, Jahweh of de Baal.”. En elders lezen wij over de toorn van God die ontstak aangaande afgedwaalde Israëlieten die hun kinderen offerden aan de Moloch, nog zo’ n andere afgod uit die tijd.
Nu wil ik het hebben of het voeren van een bedrijf niet vergelijken met het dienen van de Mammon. Er zijn vele, gelukkig nog integere mensen die op een verantwoorde manier zaken doen en handelen. Daar is niets mis mee. Maar als je kiest je leven te geven voor het hoeden en leiden van een deel van de Gemeente van Christus. Dan vraag ik mij oprecht af hoe kun je daar dan je volle aandacht, wat het zeker waard is, aan geven en tegelijkertijd vier bedrijven aansturen? Bestuurslid zijn van een Kamer van Koophandel. Voorzitter zijn van een winkeliersvereniging met duidelijke zakelijke belangen? En activiteiten ontplooien zoals het organiseren van b.v. een zeer wereldse kerstmarkt, terwijl iemand met zo’n dergelijke opleiding toch zou moeten weten dat Jezus van Nazareth, die later de Christus werd door zijn zoenoffer en Opstanding, niets maar dan ook niets te maken heeft met wat wij “kerstmis” noemen. En zeker niet geboren is op of rond die tijd! Maar dat terzijde. Dan hoor ik anderzijds dat iemand die zich toch Dienaar van het Woord noemt zich gaat bemoeien met de oprichting van een Evangelische Basisschool. Hoe oprecht bedoeld ook!
Maar het zich actief bemoeien, niet zozeer met het leerprogramma, wat ik me nog kan voorstellen, maar het zich gaan bezighouden met banale zaken als speelwerktuigen ligt m.i. niet op de weg van een verkondiger van het Woord Gods. Zeker niet als je het toch al zo druk hebt met personeel, boekhouding, inkoop, verkoop, p.r., de winkeliersvereniging, en allerlei andere nevenactiviteiten zoals de regelmatige vergaderingen van de K.v.K. en de daaraan vast zittende uitjes en etentjes en andere sociale verplichtingen en o ja, dan moet je de preek ook nog voorbereiden nietwaar? Plus een luisterend oor zijn en niet alleen dat maar ook als een herder en leraar fungeren t.a.v. van hen die je zijn toevertrouwd!!!!
Over je taak als vader, man en gezinshoofd zal ik maar helemaal niet praten. Enerzijds heb ik zelfs enige mate van bewondering voor je onverdroten inzet en werklust maar anderzijds zie ik als buitenstaander ook de gevaren die met een dergelijk leven op de loer liggen t.a.v. je geestelijk leven en je getuigenis als zijnde een dienaar van het Woord.
JE BENT ERIN GESTONKEN, IN DE VAL DIE ONHERROEPELIJK KLAAR LIGT VOOR EEN IEDER DIE DOET EN REILT EN ZEILT ZOALS JIJ, BROEDER!
Wellicht onbewust, maar zoals een goed spreekwoord zegt: “Schoenmaker, blijf bij je leest”, wat jij niet gedaan hebt! Is er een schoenmaker die wel bij zijn leest gebleven is. Die gestudeerd heeft op zijn vakgebied en heeft geconstateerd dat jij als bestuurslid en oprichter van je project, de Evangelische Basisschool, hebt laten verleiden en misleiden door gebruik te maken van o.a. speeltuig waartegen de in jou ogen zeer vervelende en als querulant optredende Ing. A. van Rooij zo tekeer gaat.
Terecht tekeer. Want wat hij na gedegen en bewezen onderzoek boven tafel heeft weten te krijgen, daar lusten de honden geen brood van. De rapporten bewijzen klink en klaar, mits je de moeite wilt nemen ze te lezen, dat je je letterlijk met GIF ingelaten hebt. Gif wat dodelijk is! Gif wat tot kanker leidt. Jij als vader die al een dochter heeft verloren moet weten hoe ingrijpend dat zoiets is. Wil jij zo voor je ‘vrindjes’ in de zakenwereld instaan dat zij door kunnen gaan met het fabriceren en produceren van echt en waarlijk kwaadaardig gif? En wil je daaraan de jouw toevertrouwde kinderen blootstellen?
Kinderen van ouders, die oprecht geloven in jouw en mijn Heer en God en die de kinderen hun gedachten niet willen laten vergiftigen door “winden van leer” of nog erger, door een haast atheïstische of agnostische levensvisie? Prachtig! Maar ze wel laten creperen onder de vreselijkste pijnen die gegarandeerd een gevolg zijn van de vergiftigingen die ze op hebben gelopen dankzij de leveranties van speeltuig aan jouw school?
Ik mag jou niet oordelen, dat wil ik ook niet. Maar alles wijst erop dat jij door je tomeloze inzet, slachtoffer geworden bent van belangen verstrengeling, en daar nu niet meer uit kan komen zonder gezichtsverlies. Maar met Elia durf ik je te vragen, kennende mijn eigen fouten en gebreken, maar toch vraag, nee smeek ik het je: Kies nu wie je wilt dienen? Voor wie kies je? Waar ga je voor? Laat zien dat je een man Gods bent. Paul, ik bid voor je om zicht te verkrijgen. Heb je al eens iemand zien creperen aan kanker? Dat wil je nooit meer meemaken en Hij, onze maker heeft ons ook verstand en inzicht gegeven en ….. een geweten! Het ga je goed.
Een vage schim uit een ver verleden.
Silvia Videler.
Halleluja in de gloria, we hebben gewonnen!
De wettelijke termijn voor het beantwoorden van een WOB-verzoek is twee weken tot vier weken afhankelijk van de bewerkelijkheid van het verzoek. Dit geld echter niet voor het EKC want de overheden kiezen er soms voor om helemaal niet op Ad van Rooij’s verzoeken te reageren en de stukken te laten verdwijnen en in het andere geval reageren ze pas na 6,5 jaar. Dit is zo’n geval waarbij het motortje van de VROM jaren nodig heeft om te starten. Niet verwonderlijk aangezien dit WOB-verzoek het hart raakt van het georganiseerde overheids-gesponsorde eco-terrorisme.