Ja! Alle verworvenheden WEG.
Het allerlaatste “weg” kwam ditmaal uit de gedachtespinsels van Ronald Plassterk, die hevig geïnfecteerd door het Balkenendse virus nu ook al een totaal ander toontje zingt als in de tijd dat hij nog een welgewaardeerde columnist was bij Buitenhof. Ergens daar in die toch redelijk ontwikkelde grijze massa van Ronald Plasterk heeft zich het voornoemde virus dus ook al genesteld.
Het voorstel, wat ondermeer tot gevolg heeft dat de studiekansen voor onze jeugd, onze toekomst, zo goed als geëlimineerd worden, afgezien dan van enkele zeer welgestelde van huis uit, is ronduit schandalig, dan wel voortgekomen vanuit paniekerig denken. De regering heeft de grondwettelijke plicht het welzijn van de bevolking te dienen en niet dit met dit hersenspinsel ten grave te dragen
Laten we een doodgewoon voorbeeld uit de praktijk nemen. Een aankomend student(e), 18 tot 19 jaar. Middelbare school met succes doorlopen, staat voor de beslissing: werken of doorstuderen. De studieduur is minimaal 4 jaar én de ouders van onze student(e) zijn niet bemiddeld, zoals het gros ook niet bemiddeld is!
De jeugd van deze student(e) al of niet met een bijbaan als vakkenvuller of krantenbezorger is min of meer normaal verlopen, maar de verdiende centjes zijn uiteraard opgegaan aan feestjes, reisjes, vriendjes of vriendinnetjes en niet te vergeten de GSM, I-pots en ander ‘broodnodig’ hedendaags spul. M.a.w.: de aankomende student is zo goed als platzak en heeft vooralsnog geen inkomen. Pa en ma, mits niet gescheiden en van alimentatie afhankelijk of datzelfde moeten betalen, kunnen er amper nog wat van afknijpen.
Dus dat wordt, zoals bij de meesten: studiefinanciering en als de plannetjes van Plasterk doorgaan, ook nog eens de basisbeurs die als een extra lening op de schouders van dit ‘onbeschreven blad’ worden gelegd. Rekent u even uit hoeveel de schuld gaat oplopen aan onze overheid na vier jaar?
Ervan uitgaande dat de studie met goed gevolg is doorlopen en de kansen nog net zo zijn als vandaag de dag ?? Dan gaat onze inmiddels ex-student aan de slag. Met schuld weliswaar. Maar daar blijft het niet bij. Onze voorbeeld-student is inmiddels verliefd geworden, niets menselijks is hem/haar vreemd en een nieuwe schuld, ditmaal hypotheek genaamd, komt boven op die al zwaarbelaste schouders. Natuurlijk is dat een tophypotheek want de inrichting van dat studentenhol is nou niet bepaald geschikt om overgezet te worden in het nieuwe net te dure rijtjeshuis wat zojuist is aangekocht. Het inkomen is helaas nog datgene van een beginner, maar met dat van de partner erbij dan is de mogelijkheid wellicht daar om twee keer per week vlees op tafel te toveren mits de lokale supermarkt iets redelijks in de reclame heeft.
Maar met de afschaffing van de rente-aftrek in de zeer nabije toekomst kan die verwachting ook een flinke deuk oplopen. Als we daarbij dan nog eens de afschaffing van de ontslagbescherming nemen die meer dan op de tocht staat. Met wederom dank aan minister Donner en de wispelturige PvdA en het vooruitzicht dat van opa en oma straks ook niks meer te verwachten is, want de AOW, daar heeft dit kabinet ook al van die sinistere plannetjes voor klaarliggen. Dan mogen we hopen dat onze student(e) een lang, supergezond leven beschoren is, bij een bedrijf of organisatie dat geen tegenvallers zal tegenkomen op haar weg. Dat hun huwelijk of partnerschap stand zal houden tot ver voorbij een diamanten bruiloft of samenzijn, dat er geen probleemkindertjes komen die kapitalen gaan kosten vanwege nare of erfelijke aandoeningen of anderszins, en dat de verwachtingen van onze student niet al te hoog gespannen zullen zijn in dit leven, want anders ziet het er triest uit.
Want met studiefinanciering schuld en hypotheekschuld en het minimale startkapitaaltje wat ze nodig hebben dan komt men met een conservatieve berekening toch al gauw uit op een beginschuld van: Een miljoen gulden! Eh, sorry, € 450.000 schuld, tja, dan klinkt ‘t niet zoveel wel? U had drie studerende kinderen zei u? Gecondoleerd!
Silvia Videler.