Wordt Robert Hörchner gedeporteerd naar Polen?

Zaterdagavond, 18 aug. na afloop van een wel heel enerverende dag in het mooie Brabantse St.Oedenrode, waar ik te gast was op de van alle denkbare faciliteiten voorziene minicamping, annex manege van de familie A.van Rooij, waar ik de oprichting mocht meemaken van het PLATVORM HERSTEL RECHTSORDE. ( zie vorig verhaal op deze site) zo reden wij dan via St.Michielsgestel terug. Het was namelijk zo dat de hoofdredacteur, de heer R.M. Brockhus v.d. Sociale Databank Nederland, nog ‘even’ langs moest bij een der meest besproken inwoners van ons land in deze woelige tijd. Ik zat toevallig als een van de vier passagiers in een auto en dhr. Brockhus en ik waren best nieuwsgierig om deze veelbesproken man, de heer ROBERT HORCHNER, in levende lijve eens te mogen ontmoeten.

Robert Horchner is ook een van de velen die al jaren op een schier onmenselijke manier wordt belaagd door Justitie. Met name de vorige minister van Justitie, de heer J.P.H.Donner die m.i. met dit justitiële stalken, erg veel kwalijk te nemen is. Maar ach, deze minister heeft al zovele blunders begaan en levens vernield, alhoewel ik hiermee niet wil zeggen dat er nog wel eentje bij kan. Integendeel. Horchners advocaat Mr. Korvinus en ook Peter R. de Vries zitten op het vinkentouw. Zij kunnen waarschijnlijk aantonen dat met deze zaak de integriteit van de rechtsstaat heel discutabel is geworden en de Staat der Nederland op rechtsgebied de risee van Europa blijkt te zijn. Want Robert Horchner’s zaak speelt al jaren, veel en veel langer dan normaliter toegestaan zoals neergelegd in het verdrag van de EVRM ( Europees Verdrag van de Rechten van de Mens) wat betreft een maximaal toegestane vervolgingsperiode. Maar “onze justitie” acht zich hoger dan o.a. de internationale wet- en regelgeving en lijkt immuun voor alle kritiek m.b.t. haar verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid.

O.M. en ministerie menen boven alle internationaal gemaakte afspraken te kunnen staan.

Robert Horchner werd aanvankelijk beschuldigd van het feit dat hij op zijn minst medeweten zou hebben gehad van een XTC-laboratorium dat zich zou verschuilen in een door Horchner verhuurd zakenpand dat hij niet meer gebruikte omdat hij zijn textielbedrijf verhuisd had naar Polen. Horchner en zijn levenspartner Annelies Pijnenborg hebben van het begin af aan deze beschuldiging ontkend. Zij werden officieel beschuldigd van: Het in bezit hebben van het grootste XTC laboratorium wat ooit gevonden was in Europa! Tevens werd hij verdacht grote partijen XTC te exporteren naar het Verenigd Koninkrijk. En deelneming aan of met een criminele organisatie. Justitie heeft vanaf het begin zijn poot stijf gehouden door te stellen dat Horchner zijn zakenpand verhuurd zou hebben aan een criminele organisatie die daar in dat pand XTC - tabletten zouden hebben gefabriceerd. Dit omdat hij zijn pand niet meer gebruikte louter en alleen omdat hij de productie van zijn textielbedrijf naar Polen had verhuisd.

Feit is, en dat na gedegen onderzoek, dat het GERECHTSHOF een zonneklaar duidelijk en helder vonnis heeft uitgesproken. En dat tot tweemaal toe: Dat vonnis luidde: en dit zonder voorbehoud: VRIJSPRAAK!.

Een heldere en duidelijke uitspraak. Dus geen vrijspraak met gebrek aan bewijs, want dan zou je nog kunnen suggereren dat men iets niet gevonden heeft. Neen, het was een VRIJSPRAAK zonder voorbehoud. Een ware tegenvaller voor het O.M.! Desalniettemin gaat de Nederlandse Staat, in casu de rechtbank er later mee akkoord deze ONSCHULDIGE op een illegale wijze te blijven afluisteren en hem UIT TE DOEN LEVEREN t.b.v. een vooronderzoek naar een soortgelijke affaire in nota bene Polen! Afgezien dat Polen een justitiële infrastructuur heeft uit het jaar “rut” en er om bekend staat absurd lang over een vooronderzoek te doen, heeft dat de magistratuur geenszins belemmerd om hem te laten uitleveren, zoals de kennelijk naïeve oud-minister Donner van Justitie in een internationaal verdrag ratificeerde, dat Nederland verplicht is bij een aanvraag tot uitlevering zonder een eigen onderzoek, daaraan gehoor te geven; en dus zondermeer uitlevering toe te staan.

Hebben deze lieden in toga’s die dit verzoek hebben gehonoreerd dan echt geen geweten? Zijn dit dan echt voorgeprogrammeerde en manipuleerbare robots? Notabene zelfs na twee vrijspraken van de hoogste rechtsinstantie (de Hoge Raad buigt zich alleen over vormfouten). Gelukkig voor Horchner en het rechtsgevoel van de burgers heeft deze zaak in de pers veel aandacht gehad, maar vanuit de politiek is het stilzijgen oor- en oorverdovend. De kilo’s boter op het hoofd van menig parlementariër moet m.i. zo langzamerhand weleens gaan smelten; om van ministers maar niet te spreken. Want van veel schaamte krijg je toch een rode en dus een warme kop?

Wel, ons zogenaamd beschaafd land levert zijn eigen ONSCHULDIGE onderdanen uit aan een land dat nog in staat van opbouw is, waar de democratie nog maar amper wortel heeft geschoten; en wat op justitieel gebied een staat van dienst heeft waar men een horrorfilm over zou kunnen maken, zonder de waarheid geweld aan te doen!

Wie durft daar de verantwoordelijkheid voor te nemen? Wie is deze ONMENS? Hopelijk zullen we gauw een afdoend antwoord op deze prangende vraag krijgen.

Inmiddels had ik dus zaterdag kennis gemaakt met Robert Horchner. Een spontaner, opener en eerlijk overkomend mens kan ik me haast niet voorstellen. Een man uit een stuk! Op mijn vraag waarom hij de wijk niet nam uit dit inmiddels tot een bananenrepubliek gedegradeerd koninkrijk, gaf hij mij te kennen: ” Niet weg te willen lopen voor leugen en bedrog en als onschuldige de rit uit te rijden”.

En dan te weten dat je tegen zijn belagers ” geachte, excellentie of edelachtbare” moet zeggen. Het is toch bij de wilde spinnen af en van de ratten gebeten! Hoe zijn we verworden als maatschappij. Maar wie is ” we” ?

Gelukkig maakte Robert Horchner ons gisteren deelgenoot van feiten die vooralsnog niet gepubliceerd mogen worden, hetgeen we dan ook NIET doen! Maar in ieder geval doen die feiten wellicht de zon gloren boven deze vuile en smerige mestvaalt van justitiële intriges, waarin politiefunctionarissen, politici en magistraten zich kronkelen als mestkevers en wormen. Om een goed en inzichtelijk overzicht te krijgen van hoe e.e.a. allemaal heeft kunnen gebeuren en hoe o.a. de politie een meer dan vuig en smerig spel heeft gespeeld verwijs ik u naar de sites van het Katholiek Nieuwsblad en de site: http://www.sdn/xtc-uitlevering-nee.htm.

Ik, wij allemaal die hier kennis van genomen hebben wensen Robert en zijn vrouw veel inzicht, wijsheid en bovenal geluk.

Silvia Videler. 20 augustus

St.Oedenrode; 18 augustus 2007, zal spoedig blijken een markante dag te gaan worden in de geschiedenis van dit door en door verrot en gecorrumpeerd land wat mij toch zo lief is. Aanvankelijk als toeschouwer en zeer zeker als geïnteresseerde, was ik uitgenodigd deze dag mee te maken. Maar het heeft geresulteerd in een onbevangen en onbevooroordeeld “JA” te zeggen tegen een beweging waar ik mezelf ook bij aangesloten heb en die ongetwijfeld geschiedenis zal gaan schrijven! Neen, niet omdat ik er lid van geworden ben. Ik ben wellicht de enige die nou juist niet uit persoonlijke ervaring kan verhalen van zeer schrijnende en van de meest bizarre excessen die de anderen leden van het platform wel zijn overkomen. Dat door een of andere kronkel vanwege het z.g. ‘recht’ en/of ‘overheid’.
De vele aanwezigen, hoe verschillend van aard en achtergrond zij ook mogen zijn, hadden allen EEN aspect gemeen. Namelijk de onverzettelijke en ongebroken wil, kracht en strijdvaardigheid om datgene recht te zetten wat meer dan krom is.
Vandaar dit platform!

In de Engelse taal is er zo’n mooie en veelzeggende uitdrukking: “a travesty of justice”. Een haast niet letterlijk te vertalen begrip maar wat toch zoveel wil zeggen als een parodie ten aanzien van de gerechtigheid. Helaas een wel zeer dramatische parodie, op juist datgene wat de basis van onze beschaving zou moeten zijn.
Zo is de justitie, het O.M., in veel gevallen ook de politie en de overheid verworden in ons land. Hiertegen, met alleen voor ogen; het doel, om enigermate van recht en het herstel van de rechtorde tot stand te brengen, is dit platvorm dan ook opgericht.
De voorlopig aangenomen naam is dan ook voluit: “PLATFORM HERSTEL RECHTSORDE”.

Mensen die reeds als eenling of met behulp van enkele getrouwen of zelfs in stichtingsverband tot op heden een vaak eenzame strijd hebben moeten leveren tegen de ongebreidelde totalitaire ambtelijke dictatuur hebben zich verenigd!!!
Dat gaat een ongekende kracht geven! Want de motivatie van de leden is van dien aard dat het uitstijgt boven welke ambitie dan maar ook. Want datgene wat hen is aangedaan raakt de existentie van het menselijk bestaan in al zijn facetten. En dan kan de mens tot ongekende hoogte stijgen!
De doelstelling die allen delen, komt voort uit een diep en zwaar gekrenkt rechtsgevoel en hier kunnen de machten en krachten met alle hun ten dienste staande middelen niet tegenop. Dit is een geesteskracht die niet meer tegen te houden is.

Waar staat dit platform dan voor? Het staat o.a. voor: Structuurverandering, een einde maken aan de totalitaire ambtelijke dictatuur, het aan de kaak stellen van belangenverstrengeling met name bij het O.M., het vechten voor de afschaffing van de tuchtwetgeving, het tegengaan van de inmiddels alom voorkomende corruptie binnen het ambtenaren apparaat, het openbaar maken en aan de kaak stellen van de vele bijbanen die een helder en eerlijk oordeel in de weg staan van zij die ambthalve moeten oordelen. B.v. alleen al het feit dat vakgenoten moeten oordelen over vakgenoten. Een ware farce! En last but not least; het opkomen voor onze gezondheid en die van onze kinderen, daar het milieu en de veiligheid en de gezondheid door niets ontziende en door geldzucht verblinde ondernemers en fabrikanten, terzijde gestaan door regionale overheden, een continue aanslag plegen op onze gezondheid. En misschien als laatste een in het oogspringend pikant detail; het streven en bewust maken van het feit dat de 1^e kamer de facto een faliekant ander doel nastreeft dan waar het instituut als zodanig aanvankelijk voor in het leven was geroepen.

Na deze vergadering zal nog een vergadering ergens in den lande plaatsvinden op een nog nader te melden tijdstip. Waarom zo geheimzinnig in deze? Ach, we weten dat zelfs de AIVD en andere overheden, weliswaar niet met plezier, maar o zo graag deze pagina’s en dit soort sites komen bezoeken en er hun voordeel mee denken te kunnen doen. Laten we de zaken even duidelijk stellen. Wij, het Platvorm, zijn geen anarchisten en geen bommengooiende revolutionairen. Natuurlijk erkennen wij dat er een regering moet zijn, er een overheid moet zijn, er een rechterlijke macht moet zijn, en een politieapparaat die toezicht houdt, en dat er zelfs een speciale dienst moet zijn die ’s landsbelangen en veiligheid in de gaten houdt.

Maar het moment dat deze diensten ingezet worden door lieden die boven aan de touwtjes trekken. Waarbij hun belangen zo verstrengeld zijn, dat het ten koste van normale burgers gaat. Dan, ja dan, hebben burgers alleen nog maar de dure plicht zich daar massaal en via alle mogelijke en schier onmogelijke, maar wel met wettelijke en rechtmatige, hun ten dienste staande middelen, tegen te verzetten.
Dat een dergelijke beweging een onnoemlijk groeipotentieel in zich heeft zal de zeer nabije toekomst duidelijk maken en zal ongetwijfeld tot ontmaskering lijden van diegenen die de hun toevertrouwde macht en machtsmiddelen zo schromelijk en schandalig hebben weten te misbruiken dan wel voor eigen voordeel aangewend hebben.
Voor velen van hen, zo is op deze dag duidelijk gebleken, zal het moment van hun val en uitstoting dichter nabij zijn, dan zelfs ingewijden aanvankelijk voor mogelijk hielden.

Het zal lezers opvallen dat namen van deelnemers van dit platvorm in dit artikel vooralsnog ontbreken, evenzo de namen van de aanwezigen, die toch ondanks de in- en intrieste noodzaak van een dergelijk treffen, een prettige en fijne dag gehad hebben. Waarop bezijden de officiële gedeelten veel tijd was voor het informele treffen en uitwisselen van nieuwtjes, wetenswaardigheden en opgedane kennis.
Het voert te ver in het kader van dit artikel, al de markante en soms wijsgerige uitspraken weer te geven, die door pijn en schade opgedaan zijn.
Het onderstreept alleen nog maar meer de noodzaak van dit nieuwe platform wat voor menig bestuurder, magistraat, en/of politiek leider tot een persoonlijke nachtmerrie zal gaan uitgroeien maar tevens een laatste houvast en reddingsbaken zal mogen worden voor allen die o zo wreed reeds gemangeld zijn en nog worden.

Dat mensen zich aan kunnen sluiten bij deze beweging spreekt vanzelf. Eendacht maakt macht en samen staan we sterk.

Silvia Videler, 18 augustus 2007.